http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Sokólska Grupa Strzelecka pl http://backend.userland.com/rss http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=59#p59 59@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl - na zwierzynę czarną poleciłbym 8x57JRS
- na płową 7x65R,  .30-06
- lisy .223
- broń śrutowa 12/70 - wiadomo, odpowiedni śrut :
+2,50 mm (nr 6) - kuropatwy
+3,00 mm (nr 4) - kaczki, zające jesienią
+3,50 mm (nr 2) - zające w zimie, lisy
+4,00 mm (nr 0) - lisy
+4,50 mm (nr 00) - dzikie gęsi i wilki]]> Pištek 9 Grudzień Pištek 9 Grudzień http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=58#p58 58@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Pištek 9 Grudzień Pištek 9 Grudzień http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=57#p57 57@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl 1. Śrutowa:
- 12/70
- 16/70

2. Kulowa:
- 5,56x45 (.223 Rem.)
- 7,62x39
- 7,62x54R
- 7,62x51 (.308 Win.)
- 7x57R
- 7x65R
- 7,62x63 (.30-06 Spring.)
- 8x57JRS]]> Czwartek 8 Grudzień Czwartek 8 Grudzień http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=56#p56 56@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Czwartek 8 Grudzień Czwartek 8 Grudzień http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=55#p55 55@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Monolit 28


Monolit 32


Dupo 28


Rossa 32


Hexolit 32
]]> Œroda 23 Listopad Œroda 23 Listopad http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=53#p53 53@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl .17 HMR jest to nabój zaprojektowany przez Amerykańską firmę Hornady w 2002 roku.
]]> Œroda 23 Listopad Œroda 23 Listopad http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=52#p52 52@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Pierwszy pokaz MSBS-5,56

11 grudnia, na terenie WAT odbyło się seminarium poświęcone wynikom pierwszego etapu rozwoju polskiego Modułowego Systemu Broni Strzeleckiej kal. 5,56 mm (MSBS-5,56), podczas którego zaprezentowano dwie makiety karabinków w układzie klasycznym oraz bezkolbowym.




Makieta karabinka standardowego w układzie bezkolbowym opracowanego w ramach programu Modułowego Systemu Broni Strzeleckiej kal. 5,56 mm (MSBS-5,56). W ciągu dwóch lat mają powstać dwa, w pełni funkcjonalne demonstratory technologii, z których Wojsko Polskie wybierze docelową konstrukcję




Na początku grudnia 2007 rozpoczął się, finansowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, projekt rozwojowy Opracowanie, wykonanie oraz badania konstrukcyjno-technologiczne karabinków standardowych (podstawowych) modułowego systemu broni strzeleckiej kalibru 5,56-mm dla Sił Zbrojnych RP. Projekt realizowany jest przez Zakład Konstrukcji Specjalnych ITU WMT Wojskowej Akademii Technicznej oraz Fabrykę Broni Łucznik-Radom, a w jego efekcie – do grudnia 2009 – mają powstać dwa demonstratory technologii, czyli karabinki zbudowane w układzie klasycznym i bezkolbowym, z których Siły Zbrojne RP wybiorą docelowy model. Jak na razie realizacja projektu przebiega zgodnie z założonym harmonogramem.


Makiety karabinków standardowych w bezkolbowym i klasycznym układzie konstrukcyjnym. Nietrudno dostrzec, że bazują na takiej samej komorze zamkowej

Podczas seminarium po raz pierwszy publicznie zaprezentowano makiety nowej broni. Niezależnie od układu konstrukcyjnego, karabinki działają na zasadzie wykorzystania energii gazów prochowych odprowadzanych przez otwór w lufie, zastosowano krótki ruch tłoka gazowego. Ryglowanie realizowane jest za pomocą siedmioryglowego zamka obrotowego. Podstawowymi zespołami MSBS-5,56 są aluminiowa, monolityczna komora zamkowa, komora spustowa wykonana z tworzywa sztucznego, lufa, suwadło z zamkiem, urządzenie powrotne, kolba i łoże z szyną montażową. Jak sama nazwa wskazuje, broń dostosowana jest jedynie do naboju 5,56 mm x 45 NATO i zasilana z magazynków wymiennych z magazynkami od M16. Na całej długości grzbietu komory zamkowej znajduje się szyna uniwersalna montażowa (w przypadku karabinka bezkolbowego, jej tylna część zasłaniana jest maskownicą, zaś w przedniej części montowany jest chwyt transportowy z szyną do mocowania celowników optoelektronicznych), dodatkowe dwie szyny mogą być dokręcane w przedniej części. Komora ma dwa okna wyrzutowe łusek, z których nieużywane zasłaniane jest pokrywką, chroniącą przed dostawaniem się do środka zanieczyszczeń. Zamek jest przestawny, tak że możliwe jest wyrzucanie łusek na prawą lub lewą stronę. Wszystkie manipulatory są rozmieszczone symetrycznie po obu stronach komory, łącznie z zatrzaskiem zwalniającym blokadę zespołu ruchomego z tylnego położenia. Chwyt napinający jest przestawny, porusza się on podczas prowadzenia ognia wraz z suwadłem w wycięciu komory zamkowej.


Pierwsza makieta broni w układzie klasycznym prezentowana była z nowym celownikiem termowizyjnym CTS-1 opracowanym przez Instytut Optoelektroniki WAT i Przemysłowe Centrum Optyki

Lufa jest szybkowymienna (wymaga to odkręcenia jednej śruby imbusowej) – dla standardowego karabinka jej długość wynosi 406 mm. Można na niej umieścić wspornik do mocowania bagnetu, lub dodatkową, krótką szynę montażową. Na bazie jednej komory zamkowej planowane jest stworzenie pięciu odmian broni, z trzema długościami luf: subkarabinka, karabinka podstawowego, karabinka-granatnika, karabinka wyborowego i karabinka maszynowego.

Masa karabinka standardowego w układzie klasycznym około 3,7 kg, w układzie bezkolbowym 3,4 kg. Długość całkowita, odpowiednio 980 mm (z kolbą maksymalnie skróconą) i 720 mm, dla lufy długości 406 mm. Szybkostrzelność na poziomie 700-750 strz./min.]]> Œroda 23 Listopad Œroda 23 Listopad http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=51#p51 51@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl PROCEDURA DOTYCZĄCA WYDANIA POZWOLENIA:



         Osoba zainteresowana uzyskaniem pozwolenia na ww. broń powinna mieć ukończone 21 lat. Wymagane dokumenty:



1. Podanie adresowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji.



         Powinno ono zawierać następujące elementy:

a) oznaczenie miejscowości i daty

b) imię i nazwisko wnioskodawcy

c) datę i miejscowość urodzenia

d) adres stałego zamieszkania (zameldowania) wraz z kodem pocztowym

e) nr PESEL, nr dowodu osobistego, nazwę organu wydającego i datę wydania

f) określenie rodzaju broni o którą wnioskodawca ubiega się (palna bojowa lub palna gazowa lub palna alarmowa)

g) określenie liczby egzemplarzy broni, które wnioskodawca zamierza nabyć i posiadać na pozwolenie, np. jeden egzemplarz broni palnej gazowej

h) określenie celu posiadania broni - do ochrony osobistej lub/i ochrony osób lub/i ochrony mienia

i) określenie czy ubiega się o pozwolenie na broń z prawem noszenia czy też bez prawa noszenia a jedynie do przechowywania jej w miejscu zamieszkania

j) wskazanie miejsca w którym po ewentualnym uzyskaniu pozwolenia broń będzie przechowywana z określeniem sposobu jej zabezpieczenia

k) wskazanie ważnej przyczyny uzasadniającej wydanie pozwolenia - w przypadku pozwolenia na broń do ochrony osobistej, ochrony osób i mienia jest to w szczególności stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia.



2. Dowód uiszczenia opłaty skarbowej:

a) tytuł wpłaty “za pozwolenie na broń” w kwocie 242 (słownie: dwieście czterdzieści dwa) zł



         Powyższej opłaty można dokonać bezpośrednio w kasie Wydziału Finansowego Urzędu Miasta na numer konta:



Urząd Miasta

Nr 0000 0000 0000...



         W przypadku negatywnego rozstrzygnięcia dla strony, ww. opłata skarbowa będzie zwracana na wniosek strony na podstawie przepisów wykonawczych do Ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635).

         Wniosek o zwrot przedmiotowej opłaty należy kierować bezpośrednio do Wydziału Finansowego Urzędu Miasta



3.Orzeczenie lekarskie i orzeczenie psychologiczne potwierdzające, że osoba może dysponować bronią.



!!! UWAGA !!!

         Orzeczenie lekarskie i orzeczenie psychologiczne stanowi podstawę do wydania pozwolenia na broń przez okres 2 (dwóch) miesięcy od daty jego wydania. Wynika z tego, że osoba, która uzyskała orzeczenie pozytywne, powinna w ciągu 2 miesięcy od daty jego wydania przedłożyć je właściwemu organowi Policji wraz z podaniem o wydanie pozwolenia. Przekroczenie terminu spowoduje, że orzeczenia - dla organu Policji - tracą moc wiążącą i nie będą stanowiły podstawy do ewentualnego pozytywnego rozstrzygnięcia.



         Osoba występująca o wydanie pozwolenia na broń palną bojową lub gazową lub alarmową zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie egzaminu ... (Dz.U. Nr 19, poz. 241) obowiązana jest zdać egzamin składający się z części teoretycznej, obejmującej sprawdzenie znajomości przepisów dotyczących posiadania i użytkowania broni oraz części praktycznej obejmującej sprawdzenie umiejętności bezpiecznego posługiwania się bronią danego rodzaju. Zakres przedmiotowy teoretycznej części egzaminu obejmuje znajomość przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji oraz wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych, a także znajomość przepisów kodeksu karnego dotyczących przestępstw związanych z bronią.



         Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest przedłożenie organowi wydającemu pozwolenie dowodu wniesienia opłaty na kwotę 500 (słownie: pięćset) zł, dokonanej na konto.






         Za egzamin poprawkowy strona ponosi dodatkową opłatę w kwocie 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) zł.



         Pozwolenie na broń zgodnie z art. 12 Ustawy o broni i amunicji ... wydawane jest w drodze decyzji administracyjnej. W pozwoleniu m. in. określa się:

- cel w jakim zostało wydane

- rodzaj broni

- liczbę egzemplarzy broni.

           

         Na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie uprawniające do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do tej broni.

            Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa wyżej, pobiera się opłatę skarbową w wysokości 17 (siedemnaście) zł.

            Powyższej opłaty można dokonać bezpośrednio w kasie Wydziału Finansowego Urzędu Miasta na numer konta.



         Zaświadczenie to jest ważne 3 miesiące od daty jego wystawienia. Strona w tym terminie powinna nabyć broń.

         Broń należy zarejestrować w nieprzekraczalnym terminie 5 dni od daty zakupu.

         Fakt posiadania zarejestrowanej broni potwierdza się w legitymacji posiadacza broni, którą wystawia organ wydający pozwolenie.]]> Czwartek 20 PaŸdziernik Czwartek 20 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=50#p50 50@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl POZWOLENIA NA BROŃ DLA OSÓB FIZYCZNYCH - INFORMACJE OGÓLNE



         Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. 2004 r. Nr 52 poz. 525 ze zm.) określa zasady wydawania i cofania pozwoleń na broń, nabywania, przechowywania, zbywania i deponowania broni i amunicji a także przewozu jej przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz posiadania broni przez cudzoziemców. Reguluje również zasady funkcjonowania strzelnic.



Zasady wydawania pozwoleń na broń:

    pozwolenie na broń może być wydane tylko na zasadach określonych w ustawie,
    właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi ważną przyczynę posiadania broni
    broń palną i amunicję można posiadać tylko na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego dla miejsca zamieszkania strony komendanta wojewódzkiego Policji (dla żołnierzy zawodowych - właściwego organu wojskowego - Żandarmerii Wojskowej)
    broń pneumatyczną (o energii początkowej pocisku powyżej 17 J), miotacze gazu obezwładniającego oraz narzędzia i urządzenia określone w art.4 ust.1 pkt 4 Ustawy ... tj. broń białą w postaci ostrzy ukrytych w przedmiotach nie mających wyglądu broni, kastety i nunczaki, pałki posiadające zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierające wkładki z takiego materiału, pałki wykonane z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału imitujące kij bejsbolowy, kusze, paralizatory elektryczne (o parametrze powyżej 10 mA prądu w obwodzie) można posiadać na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego komendanta powiatowego (miejskiego) Policji
    pozwolenie na broń wydaje się w drodze decyzji administracyjnej na czas nieokreślony



        Zgodnie z treścią art. 11 cyt. Ustawy pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku:



1)  gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów;

2)  używania broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekreacyjnych na strzelnicy działającej na  podstawie zezwolenia właściwego organu;

3)  używania broni palnej sygnałowej i alarmowej do celów wzywania pomocy, ratowniczych, poszukiwawczych oraz przez osoby uprawnione do sygnalizacji zawodnikom rozpoczęcia konkurencji sportowej w trakcie zawodów sportowych, jeżeli wymaga ona takiej sygnalizacji;

4)  dysponowania bronią przez przedsiębiorców dokonujących obrotu bronią i amunicją na podstawie koncesji lub świadczących usługi rusznikarskie na podstawie odrębnych przepisów, o ile jest to związane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej;

5)  dysponowania bronią przekazaną w celu pozbawienia lub potwierdzenia pozbawienia cech użytkowych;

6)  posiadania broni palnej pozbawionej cech użytkowych;

7)  posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA;

8)  posiadania ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego;

9)  posiadania broni pneumatycznej;

10) posiadania broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz replik tej broni;

11) posiadania broni palnej alarmowej o kalibrze do 6 mm.





!!!UWAGA!!!

ZAKUPU BRONI NA KTÓREJ POSIADANIE NIE JEST WYMAGANE POZWOLENIE NALEŻY DOKONYWAĆ TYLKO I WYŁĄCZNIE ZA POŚREDNICTWEM PODMIOTÓW POSIADAJĄCYCH KONCESJĘ NA OBRÓT BRONIĄ I AMUNICJĄ



         Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:

-  niemającym ukończonych 21 lat,

- z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111, poz. 535, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 731, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej;

- wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego;

- uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych;

- nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

- stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:

a)  skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,

b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:

-      przeciwko życiu i zdrowiu,

            -      przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia

2. Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.



WARUNKI NOSZENIA I PRZECHOWYWANIA BRONI

na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji (Dz.U. Nr 27 poz. 343):

    Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.
    Broń palną do ochrony osobistej lub ochrony bezpieczeństwa innych osób oraz mienia nosi się w stanie zabezpieczonym, w sposób niewidoczny, w kaburze przylegającej do ciała.
    Broń do celów sportowych przenosi się bez amunicji w komorze nabojowej i magazynkach nabojowych.
    Osoby, które uzyskały pozwolenie na broń bez prawa jej noszenia lub z ograniczonym prawem noszenia, mogą przenosić broń jedynie na podstawie specjalnego zezwolenia wydanego przez właściwy organ Policji.
    Osoby posiadające broń i amunicję na podstawie pozwolenia na broń są obowiązane przechowywać ją w kasetach metalowych na trwałe przymocowanych do elementów konstrukcyjnych budynku lub metalowych szafach albo sejfach, posiadających zamki atestowane.
    Osoby posiadające broń palną i amunicję w celach kolekcjonerskich oraz pamiątkowych, w przypadku przechowywania tej broni i amunicji poza miejscami, o których mowa wyżej, są obowiązane:

- zabezpieczyć okna w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze i ostatnim piętrze, w których przechowywana jest broń i amunicja, poprzez zamontowanie w nich co najmniej jednego z następujących zabezpieczeń: krat, siatki, żaluzji antywłamaniowych albo szyb o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie. Zabezpieczeń tych nie wymaga się w przypadku przechowywania broni pozbawionej na stałe cech użytkowych.

- zabezpieczyć drzwi wejściowe do pomieszczenia, w którym przechowywana jest broń i amunicj, poprzez wzmocnienie ich blachą stalową o grubości co najmniej 2 mm oraz wyposażenie w blokadę przeciwwyważeniową i co najmniej 2 zamki atestowane; dopuszcza się zamiennie montaż drzwi metalowych antywłamaniowych, atestowanych.











POZWOLENIE NA BROŃ DLA OSOBY FIZYCZNEJ MOŻE BYĆ WYDANE W SZCZEGÓLNOŚCI W NASTĘPUJĄCYCH CELACH:


-   ochrony osobistej
  -  ochrony osób i mienia;
   - łowieckich;
  -  sportowych;
  -  rekonstrukcji historycznych;
   - kolekcjonerskich;
  -  pamiątkowych;
   - szkoleniowych.]]> Czwartek 20 PaŸdziernik Czwartek 20 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=49#p49 49@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl PP-19 Bizon-2


PP-19 Bizon-2 (Pistolet Pulemiot 19) to rosyjski pistolet maszynowy skonstruowany na początku lat 90. przez Wiktora Kałasznikowa oraz Aleksieja Dragunowa na podstawie subkarabinka AKS-74U. Broń skonstruowano dla rosyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, pistolet został wprowadzony do uzbrojenia w 1996r. PP-19 Bizon-2 działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego oraz strzela z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Ruchoma podczas strzelania rączka zamkowa znajduje się po prawej stronie komory zamkowej. Zastosowano mechanizm spustowy z przechwytywaniem kurka oraz mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Typowa dla karabinka AK i jego odmian dźwignia przełącznika rodzaju ognia znajduje się po prawej stronie komory zamkowej. Dźwignia w położeniu górnym zabezpiecza broń oraz uniemożliwia przeładowanie blokując ruch rączki zamkowej (choć można nieznacznie odciągnąć zamek aby sprawdzić komorę nabojową), w położeniu pośrednim umożliwia strzelanie ogniem ciągłym, natomiast w położeniu dolnym ogniem pojedynczym. Pistolet zasilany jest nabojem 9x18mm 57-N-181S lub jego silniejszą odmianą 9x18mm 57-N-181SM. Zasilanie odbywa się z magazynków spiralnych o pojemności 64 naboi. Tuleja magazynka wykonana jest z tworzywa sztucznego, jednak początkowo magazynki wyposażone były w tuleję wykonaną ze stopu aluminium oraz charakteryzowały się pojemnością 67 naboi. Gniazdo magazynka znajduje się na dolnej powierzchni komory zamkowej przed chwytem pistoletowym, dźwignię zatrzasku magazynka umieszczono pomiędzy gniazdem magazynka a kabłąkiem spustu. Magazynek umieszczony pod lufą oraz przednią częścią komory zamkowej pełni rolę łoża. Lufa zakończona jest stożkowo szczelinowym tłumikiem płomieni. Rozkładanie częściowe następuje poprzez odłączenie pokrywy komory zamkowej. Broń posiada chwyt pistoletowy wykonany z tworzywa sztucznego oraz metalową kolbę składaną na lewą stronę komory zamkowej. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z muszki w półotwartej osłonie oraz celownika krzywkowego ze szczerbinką. Celownik posiada nastawy na 50m oraz 100m. Egzemplarze nowszych serii produkcyjnych wyposażone sa w nowy tłumik płomieni do którego można zamocować tłumik dźwięku, umieszczoną po lewej stronie komory zamkowej szynę do bocznego montażu dla celowników optycznych lub elektrooptycznych oraz mechaniczne przyrządy celownicze z nastawami na 50m, 100m, 150m.



Inne wersje Bizona
Bizon-2-01 to pistolet maszynowy na nabój 9x19mm Parabellum zasilany z magazynka spiralnego o pojemności 57 naboi


Bizon-2-02 to pistolet maszynowy zasilany nabojem 9x17SR mm (.380 ACP). Zasilanie odbywa się z magazynka spiralnego na 64 naboje


Bizon-2-03 to pistolet maszynowy na nabój 9x18mm 57-N-181S oraz 9x18mm 57-N-181SM zasilany z magazynka spiralnego na 64 naboje. Pistolet wyposażony jest w integralny tłumik dźwięku


Bizon-2-04 to wersja samopowtarzalna na nabój 9x18mm 57-N-181S oraz 9x18mm 57-N-181SM. Zasilanie odbywa się z magazynka spiralnego o pojemności 64 naboi


Bizon-2-05 to odmiana samopowtarzalna na nabój 9x19mm Parabellum. Zasilanie odbywa się z magazynka spiralnego na 57 naboi


Bizon-2-06 to wersja samopowtarzalna zasilana nabojem 9x17SR mm (.380 ACP). Zasilanie odbywa się z magazynka spiralnego o pojemności 64 naboi


Bizon-2-07 to pistolet maszynowy zasilany nabojem 7,62x25mm. Zasilanie odbywa się z magazynka cylindrycznego o pojemności 45 naboi lub z dwurzędowego magazynka łukowego o pojemności 35 naboi



PP-19 Bizon-2 ogółem
PP-19 Bizon-2 to broń występująca w wielu wersjach na różne naboje oraz zasilana z magazynka spiralnego. Magazynki spiralne mimo dużej pojemności nie wystają poza obrys broni, jednak nie zyskały dużej popularności. PP-19 Bizon-2 to obok amerykańskiego pistoletu maszynowego Calico M960 jedna z nielicznych konstrukcji zasilana z magazynków tego typu. Pistolet maszynowy PP-19 Bizon-2 wywodzi się z AKS-74U, dlatego też charakteryzuje się niezbyt dobrą ergonomią oraz sposobem rozkładania który umożliwia łatwy dostęp do wnętrza komory zamkowej, jednak utrudnia montaż celowników optycznych lub elektrooptycznych.




PP-19 Bizon-2-03 wyposażony w integralny tłumik dźwięku



Rozłożony częściowo PP-19 Bizon-2 ]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=48#p48 48@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl KOP-1


KOP-1 to polski pistolet maszynowy skonstruowany przez Wojciecha Koperskiego w późnych latach 90. na Wojskowej Akademii Technicznej jako element pracy magisterskiej pod kierunkiem Ryszarda Wójcika. Broń skonstruowano przy wykorzystaniu elementów pochodzących z 5,45mm karabunka wz. 88 "Tantal" (tłoczona komora zamkowa, mechanizm spustowy, mechanizm uderzeniowy, kolba, chwyt pistoletowy, łoże, nakładka na lufę). KOP-1 działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelanie następuje z zamka zamkniętego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, ciągłym i 3 strzałowymi seriami. Podczas strzelania ogniem pojedynczym mechanizm spustowy "zeruje" się po oddaniu strzału, tym samym nie występuje znana z M16A2 inna siła spustu za pierwszy, drugim oraz trzecim strzałem. Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Po prawej stronie komory zamkowej znajduje się charakterystyczna dla karabinka AK i jego odmian dźwignia bezpiecznika. Dźwignia w górnym położeniu zabezpiecza broń (oznaczenie "Z"), natomiast w dolnym (oznaczenie "O") umożliwia strzelanie. Po prawej stronie pokrywy komory zamkowej umieszczono okno wyrzutowe, jednak w odróżnieniu od odmian karabinka AK rączka zamkowa i wycięcia dla niej znajduje się po lewej stronie broni. Tym samym zabezpieczoną broń można przeładować, a tylna część wycięcia dla rączki zamkowej nie jest zasłonięta dźwignią bezpiecznika. Po lewej stronie komory zamkowej umieszczono skrzydełko przełącznika rodzaju ognia z górną nastawą na ogień ciągły (oznaczenie "C"), skrajną dolną na ogień 3 strzałowymi seriami (oznaczenie "S") oraz pośrednią na ogień pojedynczy (oznaczenie "P"). KOP-1 strzela nabojem 9x19mm Parabellum. Zasilanie odbywa się ze stalowego, dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 20 lub 40 naboi. Magazynek wtykany jest pionowo do gniazda umieszczonego na dolnej powierzchni komory zamkowej, przed chwytem pistoletowym. Dźwignia zatrzasku magazynka znajduje się pod komorą zamkową, pomiędzy chwytem pistoletowym a gniazdem magazynka. Karabinek posiada metalową kolbę prętową składaną na lewą stronę broni, kolba w położeniu rozłożonym blokowana jest przez zatrzask. Chwyt pistoletowy, łoże oraz nakładkę na lufę wykonano z tworzywa sztucznego. Rozkładanie cześciowe następuje poprzez odłączenie pokrywy komory zamkowej. Broń posiada przyrządy celownicze składające się z muszki oraz celownika umieszczonego na pokrywie komory zamkowej. KOP-1 nie był produkowany seryjnie, jednak powstał jako element pracy magisterskiej i nie był przeznaczony do produkcji seryjnej.




Zdjęcie z Wojskowej Akademii Technicznej. Na stole widoczny między innymi pistolet maszynowy KOP-1, granatnik RGA-86, rewolwery Gward, karabinki Jantar, Beryl, Boż]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=47#p47 47@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Mors wz. 39


9mm pistolet maszynowy Mors wz. 39 to polski pistolet maszynowy skonstruowany przez Piotra Wilniewczyca i Jana Skrzypińskiego. Prace nad bronią rozpoczęto w połowie lat 30., pierwszy model funkcjonalny zasilany był nabojem 9x19mm Parabellum. Zasilanie odbywało się z dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 24 naboi, natomiast gniazdo magazynka umieszczono pod komorą zamkową. Broń strzelała z szybkostrzelnością teoretyczną 1200 strzałów na minutę oraz charakteryzowała się dużym rozrzutem podczas strzelania seriami. Zalecenia komisji wojskowej oraz testy pistoletów maszynowych Kp/-31 Suomi, SIG Neuhausen (odmiana MP18.I), Thompson M1928 oraz Erma EMP 35 spowodowały wprowadzenie zmian w Morsie. Za najlepszy z testowanych pistoletów maszynowych uznano Ermę EMP 35, zmiany do konstrukcji Morsa wprowadzili Feliks Modzelewski oraz Jerzy Podsędowski. Zmodyfikowany Mors krytykowany był za niezbyt dobrą celność, nadal zbyt dużą szybkostrzelność teoretyczną (około 750 strzałów na minutę), magazynek umieszczony w przednim chwycie pistoletowym, krótką lufę (210mm) oraz celownik z przeziernikiem. Mimo krytyki wielu rozwiązań bronią zainteresował się Inspektorat Broni Pancernej, według którego Mors miał stanowić uzbrojenie załóg wozów bojowych.



Mors 2
Kolejne modyfikacje doprowadziły do powstania prototypowego pistoletu maszynowego Mors 2 występującego w odmianie Model Nr 1 oraz Model Nr 2. Pistolet maszynowy Mors Nr 1 wyposażony był w przełącznik rodzaju ognia, natomiast Mors Nr 2 posiadał spust tylny do strzelania ogniem pojedynczym oraz spust przedni do strzelania seriami. Model Nr 1 został odrzucony, natomiast prace kontynuowano nad Modelem Nr 2. Pistolet maszynowy Model nr 2 wyposażony był w lufę o długości 270mm, strzelał z szybkostrzelnością 600 strzałów na minutę oraz posiadał umieszczony pod łożem za gniazdem magazynka przedni chwyt pistoletowy z wysuwaną teleskopową podpórką. Chwyt z wysuwaną podpórką wzorowano na rozwiązaniu z pistoletu maszynowego Erma EMP 35.



9mm pm Mors wz. 39
Prace nad Morsem 2 doprowadziły do powstania pistoletu maszynowego Mors 3 wprowadzonego do uzbrojenia Wojska Polskiego pod oznaczeniem 9mm pistolet maszynowy Mors wz. 39. Pistolet działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelanie następuję z zamka otwartego. Broń posiada pneumatyczny opóźniacz zastosowany aby zmniejszyć szybkostrzelność teoretyczną. Po prawej stronie rurowej komory zamkowej znajduje się wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej. Zabezpieczenie broni następuje poprzez włożenie rączki zamkowej w wycięcie umieszczone w tylnej części komory zamkowej i tym samym unieruchomienie zamka. Broń można zabezpieczyć jedynie z zamkiem w tylnym położeniu, co jest często spotykaną cechą w pistoletach maszynowych z lat 30. Mors posiada mechanizm spustowy z dwoma spustami. Przedni spust umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, natomiast tylny spust umożliwia strzelanie seriami. Broń strzela z szybkostrzelnością teoretyczną 450 strzałów na minutę. Pistolet zasilany jest nabojem 9x19mm Parabellum. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwupozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 24 naboi. Gniazdo magazynka umieszczono pod przednią częścią komory zamkowej. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu oraz następuje zwolnienie magazynka z zatrzasku. Następnie strzelec powinien wyjąć pusty magazynek i włożyć do gniazda pełny, co umożliwia strzelanie bez wykonywania dodatkowych czynności. Jeśli w gnieździe znajduje się magazynek z którego nie wystrzelono wszystkich naboi, jego wyjęcie możliwe jest po wciśnięciu zatrzasku umieszczonego pod komorą zamkową za gniazdem magazynka w wycięciu łoża. Dostęp do zatrzasku magazynka jest na tyle utrudniony że jego wciśnięcie może okazać się możliwe jedynie przy wykorzystaniu podłużnego przyrządu (przykładowo monety). Broń posiada lufę szybkowymienną umieszczoną wewnątrz perforowanej osłony, przy czym o ile wyjęcie lufy nie stanowi problemu, to jej szybkie zamontowanie nie jest proste ze względu na ciasne mocowanie w obsadzie. Należy jednak zaznaczyć że strzelcy nie byli wyposażeni w zapasową lufę. Pistolet posiada stałą kolbę drewnianą z szyjką wyprofilowaną w chwyt pistoletowy. Pod łożem za gniazdem magazynka znajduje się drewniany przedni chwyt pistoletowy z umieszczoną wewnątrz teleskopową podpórką. Zastosowano przyrządy celownicze składające się z umieszczonej na osłonie lufy muszki oraz celownika krzywkowego ze szczerbinką umieszczonego na komorze zamkowej. Celownik posiada nastawy od 100m do 800m co 100m.



Podpórka w AK


Chwyt pistoletowy z umieszczoną wewnątrz teleskopową podpórką badany był przez Sowietów w karabinku AK. Według niektórych opinii chwyt zastosowany na AK został odcięty od pistoletu maszynowego Mors wz. 39, co tłumaczyło by brak chwytu w Morsie o numerze seryjnym 19. Można również spotkać się z opiniami że chwyt odcięto od Morsa jedynie aby aby go przebadać, a chwyt zastosowany na AK został skonstruowany przez Sowietów. Chwyt pistoletowy z umieszczoną wewnątrz teleskopową podpórką nie był stosowany na żadnej produkowanej seryjnie radzieckiej broni strzeleckiej, tak więc można przypuszczać że nie wypadł dobrze podczas radzieckich prób.



Mors wz. 39 po zakończeniu IIwś
Po zakończeniu IIwś najprawdopodobniej w Polsce nie było żadnego egzemplarza pistoletu maszynowego Mors wz. 39. Muzeum Wojska Polskiego prowadziło poszukiwania Morsa od wczesnych lat 60., jednak dopiero w 1983r w moskiewskim Centralnym Muzeum Sił Zbrojnych ZSRR (obecnie Centralne Muzeum Sił Zbrojnych Rosji) znaleziono egzemplarz Morsa wz. 39 o numerze seryjnym 38 oraz egzemplarz o numerze seryjnym 39. Egzemplarz o numerze seryjnym 38 został w latach 80. przekazany do Muzeum Wojska Polskiego. Kolejny egzemplarz Morsa wz. 39 znajduje się w petersburskim Muzeum Artylerii, Wojsk Inżynieryjnych i Wojsk Łączności. Broń z Muzeum Wojska Polskiego posiada atrapę lufy oraz atrapę magazynka, natomiast pistolet z Centralnego Muzeum Sił Zbrojnych Rosji nie jest wyposażony w magazynek. Broń znajdująca się w Muzeum Artylerii, Wojsk Inżynieryjnych i Wojsk Łączności nie posiada natomiast chwytu pistoletowego z wysuwaną podpórką.



Mors wz. 39 ogółem
Mors wz. 39 był bardzo skomplikowanym pistoletem maszynowym. Broń posiadała pneumatyczny opóźniacz, teleskopową podpórkę, szybkowymienną lufę, dwa spusty oraz mechanizm zwalniający magazynek po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Według testów przeprowadzonych w polskiej Wojskowej Akademii Technicznej pneumatyczny opóźniacz zastosowany w pistolecie maszynowym Erma EMP 35 powodował jedynie nieznaczne zmniejszenie szybkostrzelności teoretycznej, tak więc bardzo prawdopodobne że dotyczy to również opóźniacza z Morsa. Pneumatyczny opóźniacz komplikował natomiast konstrukcję broni oraz zmniejszał jej odporność na zanieczyszczenia. Przydatność teleskopowej podpórki również nie była duża, biorąc pod uwagę że według niektórych opinii strzelanie z jej wykorzystaniem powodowało wzrost rozrzutu (co potwierdza brak popularności teleskopowych podpórek w broni strzeleckiej). Szybkowymienna lufa to kolejne nieprzydatne w pistolecie maszynowym rozwiązanie komplikujące konstrukcję broni. Strzelcy nie byli wyposażeni w zapasowe lufy, natomiast jednostka ognia strzelca pistoletu maszynowego Mors była zbyt mała aby przegrzać lufę. Spust umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym nie był konieczny w broni strzelającej z niewielką szybkostrzelnością teoretyczną 450 strzałów na minutę, natomiast bardzo skomplikowany mechanizm zwalniający magazynek charakteryzował się niewielką przydatnością, biorąc pod uwagę że strzelec musiał wyjąć magazynek z gniazda. Pistolet maszynowy Mors wz. 39 był również długi, dlatego też nie nadawał się do wykorzystania jako uzbrojenia załóg wozów bojowych. Wspomniane cechy powodują że Mors wz. 39 nie był udaną konstrukcją i z dużym prawdopodobieństwem gdyby nie wybuch IIwś został by wycofany z uzbrojenia lub znacznie zmodyfikowany. Ogółem wyprodukowano 3 egzemplarze pistoletu maszynowego Mors wz. 39 przeznaczone do testów oraz partię próbną 36 egzemplarzy.




Erma EMP 35, broń pod wpływem której zastosowano w Morsie wz. 39 wysuwaną teleskopowo podpórkę]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=46#p46 46@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Pistolet maszynowy Bakanowskiego


Pistolet maszynowy Bakanowskiego to broń skonstruowana najprawdopodobniej podczas okresu IIwś w warunkach konspiracyjnych. Jeden z egzemplarzy broni przekazany został w 1977r do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie z Wojskowej Akademii Technicznej. Przez długi okres czasu uważano że egzemplarz znajdujący się w Muzeum Wojska Polskiego jest jedynym wytworzonym egzemplarzem oraz nie posiadano wiedzy kto jest konstruktorem broni. Nie jest to dziwne, biorąc pod uwagę że jedyne oznaczenie jakie można zobaczyć na pistolecie maszynowym Bakanowskiego to liczba 56 wybita na gnieździe magazynka. W latach 90. Muzeum Wojska Polskiego otrzymało drugi egzemplarz pistoletu maszynowego Bakanowskiego. Egzemplarz przekazany do muzeum w latach 90. zakupiony został na aukcji w Londynie, według osoby która przekazała pistolet konstruktorem broni jest Z. de Lubowicz Bakanowski. Pistolet przekazany do Muzeum Wojska Polskiego w 1977r nie posiada magazynka, natomiast pistolet przekazany do muzeum w latach 90. jest mocno niekompletny (w skład broni wchodzi komora zamkowa, zamek, chwyt pistoletowy, gniazdo magazynka).



Konstrukcja pistoletu maszynowego Bakanowskiego
Pistolet maszynowy Bakanowskiego działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelanie następuje z zamka otwartego. Nie zastosowano zatrzasku zatrzymującego zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Broń posiada rurową komorę zamkową. Co ciekawe nie zastosowano typowej rączki zamkowej, a element obejmujący od góry komorę zamkową (przekrój poprzeczny o kształcie zbliżonym do odwróconej litery U). Wspomniany element połączony jest z zamkiem umieszczonym we wnętrzu komory zamkowej i porusza się razem z zamkiem podczas strzelania. Element ten pełni rolę rączki zamkowej oraz ciężarka zwiększającego masę zamka. Przeładowanie broni odbywa się poprzez objęcie dłonią elementu zwiększającego masę zamka i odciągnięciu go w tylne położenie. Pod tylną częścią komory zamkowej znajduje się komora spustowa. Pozbawiony przełącznika rodzaju ognia mechanizm spustowy dostosowany jest jedynie do ognia ciągłego. Po lewej stronie komory spustowej, nad spustem, znajduje się skrzydełko bezpiecznika. Pistolet strzela nabojem 9x17mm Short, jest to dość nietypowy nabój jak na pistolet maszynowy z okresu IIwś (większość pistoletów maszynowych z okresu IIwś strzelała nabojem 9x19mm Parabellum). Gniazdo magazynka umieszczono pod komorą zamkową, przed chwytem pistoletowym. Żaden z zachowanych egzemplarzy nie jest wyposażony w magazynek, jednak najprawdopodobniej zasilanie odbywało się z dwurzędowego magazynka pudełkowego wtykanego pionowo do gniazda. Wokół lufy, na jej całej długości, znajduje się perforowana osłona. Broń posiada drewniany chwyt pistoletowy znajdujący się pod tylną częścią komory spustowej, nie zastosowano natomiast kolby i łoża. Elementy pistoletu łączone są w większości przy użyciu gwintów.



Pistolet maszynowy Bakanowskiego ogółem
Pistolet maszynowy Bakanowskiego charakteryzuje się niewielkimi wymiarami i prostą konstrukcją. Ciekawe rozwiązanie to obejmujący komorę zamkową element służący jako rączka zamkowa oraz ciężarek zwiększający masę zamka. Zastosowanie takiego elementu umożliwiło skrócenie drogi zamka i tym samym zmniejszenie długości broni. Wspomniany element porusza się podczas strzelania, jednak nie powinno stanowić to problemu, biorąc pod uwagę że z pistoletu maszynowego zazwyczaj strzela się krótkimi seriami. Pistolet strzela niezbyt silnym nabojem 9x17mm Short, jednak należy zaznaczyć że ze względu na brak kolby broń najprawdopodobniej przeznaczona była do strzelania na niewielkie odległości. Co ciekawe w wielu książkach zdjęcie przedstawiające pistolet maszynowy Bakanowskiego umieszczone jest z opisem sugerującym że na zdjęciu widać pistolet maszynowy Błyskawica. Tego typu błędny opis można znaleźć między innymi w książce "1000 słów o broni i balistyce" napisanej przez Stanisława Toreckiego oraz w "Typy Broni i Uzbrojenia nr 14, pistolet maszynowy PM-63" napisanym przez Mieczysława Adamczyka.



Pistolet maszynowy Bakanowskiego



Pistolet maszynowy Bakanowskiego podpisany jako Błyskawica. Fragment książki "1000 słów o broni i balistyce"]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=45#p45 45@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Bechowiec-1


Bechowiec-1 to polski pistolet maszynowy skonstruowany w 1943r przez Henryka Strąpocia. Broń produkowano w warunkach konspiracyjnych, pistolet wykorzystywany był przez Bataliony Chłopskie. Bechowiec-1 działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelanie następuje z zamka zamkniętego (w odróżnieniu od większości pistoletów maszynowych z okresu IIwś). Broń nie posiada komory zamkowej, zastosowano natomiast poruszający się na szkielecie zamek zewnętrzny który w przednim położeniu nachodzi i obejmuje lufę (podobnie jak w pistoletach samopowtarzalnych). Niezależnie od tego czy zamek znajduje się w przednim czy tylnym położeniu, przednia część zamka znacznie wystaje poza obrys szkieletu. Pod przednią częścią zamka umieszczono ucho do mocowania pasa nośnego. Po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Do produkcji Bechowca-1 stosowano skrócone, rozwiercone oraz ponownie gwintowane lufy karabinów powtarzalnych. Lufa posiada długość 240mm oraz sześć bruzd o skoku 224mm, wokół lufy owinięto sprężynę powrotną. Bechowiec-1 wyposażony jest w obrotowy wyciąg umieszczony na zamku oraz wyrzutnik znajdujący się na spuście samoczynnym. Okno wyrzutowe umieszczono z prawej strony zamka. Pistolet posiada mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym, nie zastosowano jednak przerywacza czy zaczepu ognia pojedynczego, zamiast tego pistolet wyposażony jest w dwie szyny spustowe (jedna do ognia pojedynczego, druga do ognia ciągłego). Zastosowano mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym oraz umieszczoną w zamku iglicę przerzutową. Skrzydełko przełącznika rodzaju ognia znajduje się z lewej strony szkieletu nad chwytem pistoletowym, skrzydełko w położeniu górnym powoduje zabezpieczenie broni, położenie dolne umożliwia strzelanie ogniem ciągłym, natomiast położenie pośrednie umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym. Bechowiec-1 zasilany jest nabojem 9x19mm Parabellum, jednak ostatnie egzemplarze zasilane były nabojem 7,62x25mm. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 32 naboi, na przedniej ściance magazynka znajdują się otwory umożliwiające kontrolowanie ilości naboi w magazynku oraz podłużny, pionowy występ współpracujący z pionowym wycięciem umieszczonym na przedniej ściance gniazda magazynka. Gniazdo magazynka umieszczone jest pod komorą zamkową przed chwytem pistoletowym. Z lewej strony szkieletu, przed gniazdem magazynka, znajduje się przycisk zatrzasku magazynka. Broń posiada drewniany chwyt pistoletowy wewnątrz którego umieszczono spiralną sprężynę spustową, nie zastosowano natomiast kolby. Na zamku wybijano oznaczenia "S. H. W. 44" oraz "BH" (powinno być BCh od Bechowiec, jednak według konstruktora błąd był spowodowany brakiem narzędzi umożliwiających wybicie litery "C"). Pistolet posiada umieszczone na zamku stałe mechaniczne przyrządy celownicze składające się z muszki i szczerbinki, przyrządy celownicze ustawione są na 50m.



Bechowiec-1 ogółem
Bechowiec-1 był bardzo nowoczesną bronią, tym bardziej jak na konstrukcję która powstała w warunkach konspiracyjnych. Pistolet strzela z zamka zamkniętego oraz posiada kurkowy mechanizm uderzeniowy, rozwiązania praktycznie niespotykane w pistoletach maszynowych z okresu IIwś, stosowane natomiast w nowoczesnych pistoletach maszynowych (przykładowo MP5, PM-84P Glauberyt). Należy jednak zaznaczyć że najprawdopodobniej wspomniane rozwiązania zostały zastosowane nie ze względu na swoje zalety, ale z powodu wzorowania się konstruktora na pistoletach samopowtarzalnych. Bechowiec-1 jest lekki, poręczny, dobrze wyważony oraz charakteryzuje się dobrą ergonomią. Broń posiada zamek zewnętrzny oraz nie jest wyposażona w kolbę, co nie ułatwia celnego strzelania. Umieszczona wokół lufy sprężyna powrotna narażona jest na niekorzystne oddziaływanie temperatury, jednak według wielu opinii nie miało to większego znaczenia ze względu na małe zapasy amunicji jakimi dysponowali partyzanci. Rozłożenie częściowe Bechowca-1 możliwe jest jedynie przy użyciu narzędzi (konieczność odkręcania wkrętów), co stanowi zaprzeczenie zasady według której narzędzia nie powinny być konieczne do rozkładania częściowego broni wojskowej. Pistolet produkowano w 1944r, ogółem wyprodukowano jedynie 11 seryjnych egzemplarzy. Według niektórych opinii broń stała się inspiracją dla polskiego pistoletu maszynowego PM-63 RAK który podobnie jak Bechowiec-1 posiada mało popularny w pistoletach maszynowych zamek zewnętrzny. Obecnie najbardziej kompletny egzemplarz Bechowca-1 znajduje się w warszawskim Muzeum Wojska Polskiego.


Bechowiec-1



Bechowiec-1]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl/viewtopic.php?pid=44#p44 44@http://www.sokolskagrupastrzelecka.pun.pl Błyskawica


Błyskawica to polski pistolet maszynowy skonstruowany przez Wacława Zawrotnego oraz Seweryna Wielaniera dla Armii Krajowej. Pomysłodawcą powstania Błyskawicy był Wacław Zawrotny, jednak prace nad bronią rozpoczął od skontaktowania się z Sewerynem Wielanierem, byłym konstruktorem w Zakładach Amunicyjnych "Pocisk" oraz jednocześnie kierownikiem technicznym Wytwórni Sprawdzianów i Przyrządów "Florian Juchnikowski". Broń wywodzi się z pistoletu maszynowego STEN, jednak układ konstrukcyjny wzorowano na MP.40. Dokumentacja techniczna pistoletu powstała pomiędzy styczniem a kwietniem 1943r. Pierwsze oficjalne próbne strzelanie z Błyskawicy przeprowadzono w 1943r na Placu Teatralnym. Próbę zorganizował inżynier Ryszard Białostocki, broń przedstawiono do oceny pułkownikowi Emilowi Fieldorfowi (znany jako Nil) oraz szefowi produkcji konspiracyjnej, inżynierowi Witoldowi Gokieli. Podczas próby na Placu Teatralnym strzelec Błyskawicy oddał w powietrze długą serię, po czym uczestnicy pokazu oddalili się od Placu Teatralnego. Należy zaznaczyć że próba miała miejsca w dzień a Plac Teatralny nie był terenem zamkniętym. Próba wypadła pomyślnie, dlatego też we wrześniu i listopadzie 1943r opracowano dokumentację produkcyjną broni. Produkcję Błyskawicy rozpoczęto w listopadzie 1943r i kontynuowano do wybuchu Powstania Warszawskiego.



Konstrukcja Błyskawicy
Błyskawica działa na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelanie następuje z zamka otwartego. Pistolet nie jest wyposażony w zatrzask zatrzymujący zamek w tylnym położeniu po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju. Na zamku umieszczono podłużne rowki zmniejszające powierzchnię kontaktu zamka z komorą zamkową i tym samym poprawiające niezawodność. Po prawej stronie rurowej komory zamkowej znajduje się wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rączki zamkowej. Rączkę zamkową przymocowano do zamka na jaskółczy ogon oraz jednocześnie przy pomocy wkręta. Wyrzutnik znajduje się na gnieździe magazynka. Pistolet posiada wkręcaną tylną ściankę komory zamkowej. Po wewnętrznej stronie tylnej ścianki komory zamkowej znajduje się tuleja wewnątrz której umieszczono jedną ze sprężyn powrotnych. Wokół tulei znajduje się natomiast druga sprężyna powrotna. Broń posiada mechanizm uderzeniowy z iglicą stałą osadzoną na zamku oraz mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie jedynie seriami. Przed spustem wewnątrz kabłąka umieszczono dźwignię bezpiecznika samoczynnego przypominającą odwrócony spust. Po włożeniu palca wskazującego pomiędzy spust a bezpiecznik samoczynny następuje odchylenie dźwigni bezpiecznika i tym samym odbezpieczenie broni. Bezpiecznik samoczynny blokuje spust. Pistolet zasilany jest nabojem 9x19mm Parabellum. Zasilanie odbywa się z dwurzędowego magazynka pudełkowego z jednopozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 32 naboi, broń może być również zasilana z magazynka od brytyjskiego pistoletu maszynowego STEN. Gniazdo magazynka znajduje się pod komorą zamkową przed chwytem pistoletowym. Zatrzask magazynka umieszczono na tylnej ściance gniazda magazynka. Lufa osłonięta jest krótką perforowaną osłoną wykonaną ze stopu aluminium, osłona lufy pełni również rolę łoża. Pistolet posiada metalową kolbę składaną pod komorę zamkową oraz drewniany chwyt pistoletowy. Na stopce kolby znajdują się nacięcia w kształcie Błyskawic od których pochodzi nazwa broni. Nacięcia umieszczono aby stopka kolby się nie ślizgała, natomiast kształt błyskawic nadano aby nacięcia przypominały emblemat firmy Elektrik produkującej kuchenki elektryczne. Przyrządy celownicze Błyskawicy składają się z umieszczonej na obsadzie lufy muszki oraz przeziernika pod postacią otworu umieszczonego w stalowej płytce przymocowanej do komory spustowej i znajdującej się za komorą zamkową. Większość elementów broni połączono przy pomocy wkrętów.



Zachowane Błyskawice
Obecnie 5 pistoletów maszynowych Błyskawica znajduje się w warszawskim Muzeum Wojska Polskiego. W Muzeum Wojska Polskiego znajdują się również sprawdziany wykorzystywane do produkcji broni oraz pochodząca z Błyskawicy komora zamkowa z lufą. Egzemplarz Błyskawicy można również znaleźć w warszawskim Centralnym Laboratorium Kryminalistyki Komendy Głównej Policji oraz w czeskim muzeum znajdującym się w Pradze. Polscy kolekcjonerzy prywatni posiadają 2 egzemplarze Błyskawicy.



Błyskawica ogółem
Błyskawica charakteryzowała się niewielkimi wymiarami, bardziej nowoczesnym układem konstrukcyjnym od STENa oraz lepiej umieszczonym wyrzutnikiem. Podłużne rowki umieszczone na zamku powodowały natomiast poprawę niezawodności. Pistolet posiadał jednak niezbyt dobre przyrządy celownicze, nie był wyposażony w bezpiecznik umożliwiający unieruchomienie zamka oraz charakteryzował się trudnym rozkładaniem częściowym (konieczność odkręcania wkrętów). Można również spotkać się z niezbyt dobrymi opiniami na temat wytrzymałości perforowanej osłony lufy. Osłonę lufy wykonano ze stopu aluminium aby nie nagrzewała się mocno podczas intensywnego strzelania, jednak według wielu opinii nie miało to znaczenia biorąc pod uwagę że partyzanci nie posiadali dużych zapasów amunicji. Jednak mimo tego w mojej opinii Błyskawicę można uznać za bardzo udaną broń jak na konstrukcję powstałą w warunkach konspiracyjnych. Ogółem wyprodukowano około 700 egzemplarzy pistoletu maszynowego Błyskawica, dlatego też według niektórych opinii był to pierwszy polski pistolet maszynowy produkowany seryjnie (jeśli nie uznać Błyskawicy za broń produkowaną seryjnie to pierwszym produkowanym seryjnie polskim pistoletem maszynowym był PM-63 RAK wprowadzony do uzbrojenia w 1965r).]]> Œroda 19 PaŸdziernik Œroda 19 PaŸdziernik